Silêncio

Eu medrei rodeado por feixes de asasinos

Eu medrei rodeado por feixes de asasinos que acabaron por comprar a impunidade cando non puideron garantila a tiros. E agora son militante da memoria. Porque indigno foi convivir cos cómplices da tirania, cos colaboracionistas do medo, cos retóricos do terror, cos vasalos da vesania. Aquí mesmo estaban. E aqui están. Eran os pais dos outros nenos, os veciños que pasaban pola rúa, os expropriadores dos vencidos tristemente triunfantes. Pero o peor de todo foi convivir cos criminais.

(Lugo, anos setenta)

Claudio Rodríguez Fer, de Rastros de vida e poesia in A loita continúa